Çok dramatik bir başlık oldu farkındayım. Ama insanın bazen hüzünlü olası gelir ya öle bir anımdayım. Hüzünlü olmama sebep olacak aslında çok fazla şey de olmasa, uzak bir şehirden gelen kötü bir haber insanın psikolojisini alt üst edebiliyor bir anda.
İnsanoğlu eğer çaresiz kalırsa, o an bir konuda yapabileceği bir şey olmazsa asıl bence o zaman hüzünlenmelidir. Çoğu kez gereksiz konuları sıkıntı eder, dert edinir, bunalımlara gireriz. Yapabilecek şeyimiz olsa da, biz vaktimizi dertlenmeye harcar, pesimistçe yorumlarız her şeyi. Sonuçta ise gerçekten çaresiz bir hale geliriz. Benim bugünkü durumum öyle değil, benim dışımda olan bir şeyler, benden alakasız bir şeyler ama benim bir şey yapamıyor olmam sebebiyle içimde sıkıntı olması. Bu sebeple hüznümü haklı buluyorum.
Elve var olan hüznü yakın zamanda yok etmeyi, ondan sonra hayatla gene savaşıp yeni hüzünlere mahal vermemeyi, benden bağımsız gelişenleri ise yine savaşıp çabalayıp aşmayı temenni ediyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder